Aiaiaiaiai, Petra De Sutter

De cirkel is rond: artificiële intelligentie in een artificieel lichaam

Het was me wat: de onthulling dat de speech bij de opening van het academiejaar aan de Universiteit Gent  in september   door UG-rector Petra De Sutter bij, elkaar gefantaseerd was door Artificiële Intelligentie en vol gefingeerde citaten stond. Althans, dat is de versie die De Sutter nu geeft, want ook dát is een iets dat moeilijk gecheckt kan worden. Als het inderdaad klopt legt het nog maar eens mooi de hypocrisie bloot van de rector die in dezelfde speech zowaar waarschuwde voor de gevaren van het gebruik van Artificiële intelligentie. Of zoals Albert Einstein ooit zo spits verwoorde in zijn klassiek werk: Das beste von Jean Marie Pfaff: “ Ich habe im halbzeit meine andere Brücke angetrocken”.

Nu mag deze zoveelste misstap van De Sutter niet verbazen: In haar mechanistische wereldbeeld, is immers alles maakbaar,  en is elk obstakel via technologische en/of chirurgische weg uit de weg te ruimen.  Ik begrijp dat ik me nu, in de huidige tijdsgeest, op glad ijs waag, want transgenders zijn de nieuwe onaantastbaren en dienen voorzichtig met fluwelen handschoenen te worden benaderd, maar het is onmogelijk om de handelingen van de mens De Sutter los te zien van zijn/haar  persoonlijke geschiedenis.  Laat me dus eerst voorzichtig beginnen met een ‘disclaimer’: Van mij mag elke volwassen persoon die tevens goed bij zijn/haar hoofd is, vrijelijk over zijn/haar lichaam beschikken  om aldus via medische ingrepen de immer malende gedachten in het hoofd te bedwingen.   Maar het is moeilijk om de analogie niét te zien tussen een Artificiële intelligentie en een artificieel lichaam. Terwijl de toespraak van een rector bij de opening van het academische jaar, een hoogtepunt zou moeten zijn waarbij de rector haar/zijn eruditie vrije baan geeft en de beleidslijnen uittekent voor wat komen gaat, lijkt het erop dat De Sutter de eer om professoren, studenten en hoogwaardigheidsbekleders toe te spreken maar een vervelende klus vond, die haar intellectuele capaciteiten overstijgen . De Sutter was toen ook niet bezig met haar universiteit, ze had het te druk met haar bijberoep; Twitteren over Gaza en professoren kapittelen die haar mening dienaangaande niet deelden. Dat is niet nieuw. Het probleem dat ze  zich niet op haar door de belastingbetaler betaalde job kan concentreren had ze ook al als minister van overheidsbedrijven, waar ze schitterde door besluiteloosheid en incompetentie. Of was het ook daar gewoon luiheid?

Petra de Sutter tijdens de opening van het academiejaar aan de UGent.

Laat me maar meteen met de deur in huis vallen en gelijk door het stof kruipen. Petra De Sutter is niet alleen in het gebruik van Artificiële intelligentie om haar intellectuele luiheid te verbergen. Ikzelf ben zelf  namelijk ook niet zonder zonde, want een deel van de column die nu volgt is ook geschreven door ChatGPT.   U zal straks merken welk deel dat is, wees gerust.  Het zit zo: Na de feestdagen was ik blijven zitten met een ongebruikt vel bladerdeeg.  En u weet hoe zielig ongebruikte bladerdeeg je vanuit de koelkast kan aanstaren.  Normaal bak ik dan snel met het overgebleven deeg een taart, maar vanmiddag liet mijn inspiratie me in de steek. Ik keek snel rond in de keuken en zag dat ik nog wat appels en wat dadels had liggen en een half dozijn eieren. Nu moet u weten dat ik  een begenadigd hobbykok ben, maar dat ik na mijn beroerte veel minder tijd in de keuken doorbreng dan vroeger.  Ik geef toe: ik had één van mijn vele kookboeken kunnen raadplegen, zoals het beste patisserie boek ooit geschreven, dat van de gebroeders Roux, of gewoon het Bakboek van de Boerinnenbond, een beduimeld exemplaar dat ik erfde van mijn moeder.  Maar nee: ik was zelfs te lui om een boek open te slaan en dus greep ik naar een gemakkelijkheidsoplossing: Ik vertelde Chatgpt welke ingrediënten ik in huis had en vroeg welke taart ik daarmee kon bakken.  Het antwoord volgde al snel en vanaf hier begint het stuk van mijn column dat door Artificiële Intelligentie werd geschreven:

- verwarm alvast de oven voor op 180 graden

-schil twee appels,snij ze in fijne schijfjes, leg ze op een bord en besprenkel ze met wat citroensap zodat ze niet verkleuren ( dat laatste schrijf ik er nu zelf bij, want daar had Chatgpt niet aan gedacht).

-Plaats de lap bladerdeeg in een licht beboterde ovenschaal. Woon je in  een gebied waar aardbevingen kunnen voorkomen, dan is een schaal van Richter zeer geschikt.  Prik met een vork gaatjes in het bladerdeeg en schik de appelschijfjes bovenop het bladerdeeg.

• Doe 150 ml kokosmelk in de mixer en voeg hieraan twee eieren en 6 ontpitte dadels toe. Bestrooi met veel kaneel en pers het sap van een halve citroen in het mengsel. Mix alles tot een gladde massa en giet die over de appelschijven en het bladerdeeg.

• Schuif alles in de voorverwarmde oven en laat 35 minuten op 180 graden bakken.

Tot daar, beste lezer, het deel van mijn column dat door Artificiële intelligentie werd geschreven.

Ik ging vervolgens aan de slag met het recept, in de hoop dat ChatGPT niks had verzonnen, want volgens mij was dit recept zo eenvoudig dat zelfs Albert Einstein er een taart van had kunnen bakken. Het resultaat van deze artificieel intelligent gebakken taart? Niet te vreten! wegens  zo hard als een baksteen, want ik was de oventemperatuur en de timer uit het oog verloren omdat ik  het nieuws over Venezuela op mijn computer aan het volgen was, daarbij de wijze woorden van Descartes indachtig: “Ik denk niet meer zelf, want daar heb ik immers AI voor, dus ik ben er geweest.”