De aangekondigde val van ‘Super Snor’ Maduro

De aangekondigde val van ‘Super Snor’ Maduro

Super Bigote, de cartoon superheld die Maduro naar zijn beeltenis liet maken, heeft het niet lang uitgehouden.

Nicolás Maduro had net nog wel12 miljoen poppen van zichzelf als de tekenfilmheld Super Bigote (Super Snor) laten uitdelen aan de Venezolaanse kinderen, bij wijze van kerstgeschenk.  Zijn alter ego Super Bigote kon echter zijn gevangenneming door  de Amerikaanse  Special Forces niet voorkomen, dus dat viel even tegen . In de mainstream pers zag ik vooral de voor de hand liggende analyses-van-den- Aldi voorbijkomen: ‘Trump deed het om binnenlandse problemen te verdoezelen en enkel en alleen om de olie en de Venezolaanse bodemschatten’.  Het lijkt een rode draad in de analyses van de pers: het onderschatten van Donald Trump, wat waarschijnlijk het gevolg is van het geloven van hun eigen vooringenomen berichtgeving over de man. Maar wat als Trump hier niet een eenvoudige wedstrijd  poolbiljard speelt, maar eerder driebanden op de wijze van mijn vroegere stadsgenoot Raymond Ceulemans?  Wat als hij hier twee, nee drie vliegen in één klap slaat? Eén; de Venezolanen bevrijden van een dictatoriaal regime, dat het land op twintig jaar van een rijk en welvarend land tot de bedelstaf herleidde, door dalende olieprijzen en afhankelijkheid van alleen olie-inkomsten, gevolgd door een hyperinflatie van 190%. Wat in de westerse pers bijzonder weinig aandacht kreeg, was het lijden van de Venezolaanse bevolking onder  wat nu het Chavisme heet.  Ik heb persoonlijk tien jaar geleden, op reis in Colombia, de duizenden vluchtelingen uit Venezuela gezien die in lange rijen langs de weg liepen en sprak met verschillenden onder hen. Hun woorden klonken unisono;“Geen eten, geen medicijnen, geen huis, geen toekomst, en het geld, de Bolivar, dat niks meer waard was, eerst onder Chavez en nu onder Maduro”.

De tweede band die Trump speelt is uiteraard -en niet onverwacht- de toegang voor Amerika tot de Venezolaanse oliereserves en de zeldzame, tot nu toe onontgonnen, aardmetalen.  Amerikaanse oliereuzen hadden eerder al miljarden geïnvesteerd in moderne boorputten en leidingen die het verouderde materiaal  vervingen, maar Maduro weigerde om de overeenkomst die ze hierover  hadden afgesloten te honoreren. Dat zal nu snel veranderen en de  Amerikaanse olie-industrie zal Trump hiervoor ongetwijfeld dankbaar zijn.

De as Venezuela - Iran:het kryptoniet van Super Snor?

De laatste carambole van Trump is wellicht de meest onverwachte: het doorbreken van de samenwerking tussen Venezuela en het regime in  Iran.  Het olie-embargo van de VS en de EU op petroleum uit Iran om de Mullahs te dwingen hun nucleair programma stop te zette, deed Iran richting Venezuela kijken .  Maduro liet maar al te graag Venezuela fungeren  als de achterpoort voor Iraanse oliedoorvoer voor de internationale markt  én het in één klap witwassen van het drugsgeld.  Iran is ook een potentiële leverancier van de lange-afstand drones Shahed-136 die een bereik hebben van 2000 km en door de Iraniërs aan Rusland worden geleverd om Oekraïne te bestoken. Vanuit Caracas zouden ze een stad als Miami kunnen bereiken.

Wat met de Russen en de Chinezen?

Los van een obligaat gesputter vanuit Moskou, kwam er geen bijzonder felle reactie van Putin of de Chinese president Xi, wiens afgezant voor Latijns-Amerika, Qiu Xiaoqi,  amper een dag voor de Amerikaanse actie in Caracas was voor een meeting met Maduro.  Die matte reactie doet vermoeden dat er achter de schermen overleg was geweest  om elkaars achtertuinen met rust te laten: Oekraïne voor Putin en Taiwan voor Xi.   En de EU had alweer niets in de pap te brokkelen, buiten wat dooddoeners van  Kallas en Von der Leyen. Ik ben benieuwd op welk plan ze broeden om Groenland binnen de EU te houden.

Allicht is Trump geen groot intellectueel en misschien is hij niet eens een begenadigd driebander, maar stilaan wordt het steeds duidelijker dat hij ook in het schaakspel van de geopolitiek niet te onderschatten valt.  Uiteindelijk versloeg ooit ook de Amerikaan Bobby Fischer onverwacht de gedoodverfde Sovietrussische wereldkampioen schaken Boris Spassky in “the match of the Century”.   Dat Trump een bullebak is die lak heeft aan alles en iedereen, ook aan (inter) Nationale rechtsregels, is geen nieuws en zou dat zeker voor politici die nu verontwaardigd en verbaasd uit de lucht komen vallen geen nieuws mogen zijn.

Komt er een  Perzische lente?

Intussen groeien, niet geheel toevallig, in Teheran de straatprotesten tegen het regime van de Ayatollahs. Een revolutie kan niet worden uitgesloten. De CIA moet er alleen nog een kleur aan geven, maar ik vermoed dat dat er snel van komt, samen met een catchy naam, stijl Persian Spring of Persian Phoenix.