De doodlopende straat van Hormuz

Het is geen toeval dat de Amerikaanse president Trump zich eerst verzekerde van de Venezolaanse olievoorraden en op die manier mee de wereldprijs van de  olie kan bepalen, vooraleer Iran aan te vallen die vervolgens voorspelbaar de deur van de straat van Hormuz dicht deden, waar 20% van ’s werelds olie langs  wordt getransporteerd, en aldus de prijs van olie door het dak deed schieten.  Trump brengt daarmee vooral de energiezekerheid van Europa en China in gevaar iets dat hem wvoldoening schenkt omdat hij zo de dure Amerikaanse schalie-olie, gewonnen via het erg milieu-vervuilende en dure fracking-procedé,  aan de nieuwe marktprijzen kan slijten aan Europa waarvan hij weet dat ze nog steeds gevangen zitten in de Russische olieboycot- bubbel. De experts die beweren dat Trump niet had ingecalculeerd dat Iran de Straat van Hormuz zou dichtgooien hebben de Amerikaanse president andermaal onderschat.

Anderzijds: terwijl het Trump en het Pentagon duidelijk de weerbaarheid en de trefzekerheid van Iran en  hun wapens heeft onderschat en de CIA er niet , naar Oekraïens voorbeeld, in is geslaagd om een krachtige interne Iraanse revolutie te organiseren, biedt dit gebrek aan uitzicht in deze oorlog ook kansen voor Europa op voorwaarde dat we genoeg cynisme aan de dag leggen en de mensenrechtensituatie in Iran niet als breekpunt nemen.  Stel je het volgende scenario voor: Europa sluit een deal met Iran voor de vrije doorgang van olietankers door de Straat van Hormuz op voorwaarde dat  de olie vanaf nu wordt betaald in Euro’s, wat meteen de rol van de petrodollar als ’s werelds reservemunt sinds 1974  onderuit haalt. De vraag naar Euro’s stijgt terwijl die naar dollars daalt waardoor de dollar zoveel in waarde daalt dat de  VS   in de problemen geraakt om haar buitenlandse schuld af te betalen en vervolgens op het wereldtoneel een toontje lager moet zingen. Europa kan ook op de handen blijven zitten en niets doen, en zich laten voorbijsteken door de Brics-landen, die op hun beurt hun deal met Iran kunnen maken  waardoor niet de Euro maar de   Yuan of de geplande digitale Brics-munt de petrodollar vervangt, zodat China en Rusland  slapend rijk worden omdat ze naar hartelust de nieuwe digitale petro-Bricsmunt uit het niets kunnen creëren, zoals de Amerikanen dat al sinds 1974 met hun pap[ieren dollar deden waardoor ze hun schulden konden opstapelen om in hun oorlogsmachine te investeren die sinds 1974 in een twaalftal gewapende conflicten  betrokken was. Wie nog gelooft dat de Amerikanen dat deden om democratie en verbeterde mensenrechten naar die landen te brengen, moet maar eens kijken naar de huidige toestand in Afghanistan,  Syrië, Libië, Irak en Somalië. Een mens zou van minder cynisch worden.